Analysis of GHG Marginal Abatement Cost Curves

Dat de brandstofefficiëntie van schepen op kosteneffectieve wijze aanzienlijk kan worden verbeterd is in veel studies aangetoond. in dit rapport wordt onderzocht door welke barrières toepassing van dergelijke kosteneffectieve maatregelen wordt verhinderd en een vergelijkende analyse van verschillende marginale reductiekostencurves (MRKC) gepresenteerd.

Uit de analyse blijkt dat de verschillen in de beschikbare MRKC’s grotendeels verklaard kunnen worden door het gebruik van verschillende emissiereferentiewaarden en enige variatie in de reeks maatregelen die in ogenschouw wordt genomen. Andere factoren die aan de verschillen in resultaten bijdragen zijn kleine verschillen in de kosten en opbrengsten van specifieke maatregelen en verschillen in de geschatte toekomstige vlootstructuur.
 
Uit dit rapport komen drie hoofdredenen naar voren waarom niet alle kosteneffectieve maatregelen worden benut:
  1. Technologische barrières. Niet alle in de MRKC’s meegenomen technologieën worden door de geïnterviewde scheepseigenaren en -operators als brandstofbesparend beoordeeld. Sommige technologieën worden bovendien beoordeeld als gepaard gaande met een hoog risico van mislukking.
  2. Institutionele barrières. Twee institutionele barrières zijn vooral belangrijk. Het eerste ligt in het feit dat de brandstofefficiëntie van een schip momenteel niet wordt weerspiegeld in charterprijzen of in scheepsprijzen op de tweedehandsmarkt. Dit betekent dat scheepseigenaren die investeren in maatregelen om brandstofefficiëntie te verbeteren hun geld over het algemeen niet kunnen terugverdienen, tenzij zij zelf als operator van hun schip of schepen fungeren of langlopende charterovereenkomsten hebben. De tweede reden is dat veel werven over onvoldoende capaciteit beschikken om aanpassingen aan bestaande ontwerpen op zich te nemen, of zijn alleen tegen een aanzienlijke prijs daartoe bereid. Veel werven lijken vooral aandacht te hebben gehad voor vermindering van nieuwbouwkosten, met weinig oog voor kosten tijdens de gehele levensduur.
  3. Financiële barrières. De belangrijkste financiële barrière lijkt gelegen te zijn in het risico dat met bepaalde technologieën wordt geassocieerd.

Auteurs CE

Jasper Faber
Dagmar Nelissen

Delft, maart 2011

rapport

Dit rapport is uitsluitend beschikbaar in het Engels.

Tweets van @cedelft

Waarom kiezen voor de planeconomie? Column Frans Rooijers over Klimaat- en Energieakkoord #energieakkoord op Energi… https://t.co/S4PPQTlB8z
13-12-2017 09:55

Article - Evaluating the environmental impact of debit card payments https://t.co/IfnNwC3p0b
07-12-2017 16:23

Rapport Net voor de Toekomst - scenario's voor investeringskeuzes van netbeheerders in infrastructuren https://t.co/W4mUsLCuZ0
07-12-2017 16:04

Gezamenlijke visie om Omgevingswet, regionale energiestrategie en warmtetransitieplan lokaal gelijk te gebruiken… https://t.co/YwHhzl338d
06-12-2017 16:30

Position paper @CEDelft t.b.v. hoorzitting/rondetafelgesprek Kunststofketen en zwerfafval Tweede Kamer d.d. 30 nove… https://t.co/fLEooSyZL6
30-11-2017 12:32